یااباصالح المهدی ارواحناه له الفداء

پدرم خيلے زيبا و مؤثر به ما تذکر مے داد؛

دعوا کردنش هميشه غير مستقيم بود؛

يعنے اصلا دعوا نمے کرد ؛

و سرمان داد نمے کشيد ...

وقتے کار اشتباهے مے کرديم،

صدايمان مے کرد و ما را مے برد توےاتاقش،

مے نشستيم کنار هم ؛

بابا سوره ے والعصر را مے خواند ...

حالا من دل توے دلم نبود که من چے کار کردم!؟

آن قدر زيبا و با ادب حرف مے زد

که به خودم قول مے دادم ديگر اشتباهم را تکرار نکنم.

شهيد سپهبد علے صیاد شیرازے