بیداری همیشه انسان ( 263 )
من دستهای مهربانم را
به تو میبخشم
و در این بخشش
جز درک عشق گمشدهام
هیچ نمیخواهم
من و دلم
تماممان را به تو میبخشیم
تا حس زنده بودن خود را
که در نگاه معلوم یک مرد
در بخشش تمام به تو بازیابیم
من پاهایم را
در جسم فسرده خاک میکارم
و آب را
در عطش کویر
زمزمه میکنم
و در این بخشش
معرفتی است
که من آن را
با هستی
و با زیبایی آن لحظه
که مرگ پس آن میآید
آشتی میدهم
" سلمان هراتی "
+ نوشته شده در جمعه دهم فروردین ۱۳۹۷ ساعت ۱۲:۲ ق.ظ توسط رویاپوراحمدگربندی
|